ქალაქის თანამედროვე საცხოვრებელ სივრცეებში იშვიათად გვხვდება ისეთი ინტერიერები, სადაც დიზაინი მხოლოდ ესთეტიკურ გადაწყვეტას არ წარმოადგენს, არამედ მჭიდროდ ებმება მფლობელის შემოქმედებით სამყაროს. ნინო ნოზაძის პროექტი, რომელიც მან ქეთი კაპანაძისთვის შექმნა, სწორედ ასეთ შემთხვევას წარმოადგენს. ეს არის სივრცე, რომელიც არა მხოლოდ საცხოვრებელია, არამედ მუდმივად ცვალებადი, ცოცხალი არტისტული გარემო.

ქეთი კაპანაძის, როგორც საბჭოთა პერიოდში ჩამოყალიბებული ერთ-ერთი პირველი ქართველი კონცეპტუალური არტისტის, ინდივიდუალური ხედვა მთლიანად იგრძნობა სივრცეში. ინტერიერი არ ცდილობს მისი ნამუშევრების „გაფორმებას“ — პირიქით, ის ქმნის გარემოს, სადაც ბინის მეპატრონის შემოქმედება ბუნებრივად ცხოვრობს და ვითარდება.

ინტერიერი თავიდანვე ისე დაიგეგმა, რომ მასში არსებული ხელოვნების ნიმუშები თავისუფლად იცვლებოდეს, გადაადგილდებოდეს და ახალ კონტექსტებს ქმნიდეს. შედეგად, სივრცე სტატიკური არ არის — ის მუდმივად ვითარდება, როგორც თავად არტისტის შემოქმედება.
ინტერიერის არქიტექტურული საფუძველი მაქსიმალურად შეკავებული და ნეიტრალურია: თეთრი კედლები, თბილი პარკეტი და “შიშველი” ბეტონის ჭერი ქმნის მშვიდ, თითქმის მინიმალისტურ ფონს. ეს სიმშვიდე არ არის “ცარიელი” — პირიქით, ის ხაზს უსვამს სივრცეში არსებულ თითოეულ დეტალს და საშუალებას აძლევს ხელოვნებას, იყოს მთავარი მოქმედი ელემენტი.
ქეთი კაპანაძის სამყაროს მრავალფეროვნება სწორედ ამ ნეიტრალურ გარემოში იკვეთება. დიდი მასშტაბის ნამუშევრები, სკულპტურული ობიექტები და გრაფიკული ინტერვენციები სივრცეს დინამიკას მატებს, ქმნის თამაშის მომენტებს. ინტერიერი თითქოს მუდმივ დიალოგშია — ხელოვნებასა და ყოველდღიურობას შორის, რაც სივრცეს განსაკუთრებულად ცოცხალსა და პირადულს ხდის.
ავეჯის შერჩევა ასევე ამ დიალოგის გაგრძელებაა. აქ ერთმანეთთან თანაარსებობს სხვადასხვა ეპოქისა და ხასიათის ელემენტები — მოდერნისტული კლასიკა, სპეციალურად შექმნილი გეომეტრიული ფორმები და ექსპრესიული ტექსტილები. ამ მრავალფეროვნებას არ აქვს მკაცრი იერარქია, რაც სივრცეს თავისუფალ და ინტუიციურ ხასიათს ანიჭებს.
ინტერიერში ფერებიც საკმაოდ გააზრებულად არის გამოყენებული. მშვიდ ფონზე მოულოდნელად ჩნდება მკვეთრი აქცენტები — წითელი, ყვითელი, ცხოველური პრინტები — რომლებიც სივრცეს ენერგიას მატებს და პირდაპირ უკავშირდება ქეთი კაპანაძის შემოქმედებით ენას. აღსანიშნავია, რომ სივრცეში ფერები არ დომინირებს, არამედ ზუსტად იმ დოზით ჩნდება, რაც ინტერიერის რიტმსა და ხასიათს სჭირდება.
ნინო ნოზაძის ეს პროექტი ნათლად აჩვენებს, თუ როგორ შეიძლება ინტერიერის დიზაინი იქცეს არა მხოლოდ ესთეტიკურ, არამედ ინტელექტუალურ და ემოციურ პლატფორმად. ეს არის სივრცე, სადაც არქიტექტურა, დიზაინი და ხელოვნება თანაბარ როლს ასრულებს და ერთიან, ცოცხალ სისტემად არსებობს.
დიზაინერი: ნინო ნოზაძე
პროექტი შექმნილია Mezzanin-თან კოლაბორაციით
ფოტოგრაფი: ლილე რევიშვილი


























