ნინო არევაძის მიერ შესრულებული ეს ინტერიერი ერთდროულად პირადი ისტორიაც არის და პროფესიული ექსპერიმენტიც — სივრცე, სადაც დიზაინერი სრულ თავისუფლებაში მუშაობს და საკუთარ ხედვას მაქსიმალურად უშუალოდ ავითარებს. პროექტი, რომელიც მისივე ქალიშვილისთვის შეიქმნა, სწორედ ამ თავისუფლების შედეგია: ინტერიერი, სადაც არ არსებობს კომპრომისები და თითოეული გადაწყვეტილება ემოციურ და ინტუიციურ გამოცდილებას ეყრდნობა.
98 კვადრატული მეტრის ბინა, 3.15 მეტრიანი ჭერით, დიზაინერმა შავი კარკასის მდგომარეობაში იხილა — სრულიად ნეიტრალური, ჯერ კიდევ „უხმო“ სივრცე. თუმცა პირველი შთაბეჭდილება განსაზღვრავს მთელ კონცეფციას: ბუნებრივი სინათლე, რომელიც დილიდან საღამომდე ავსებს კუთხის ბინას, გახდა პროექტის მთავარი ინსპირაცია. დიდი ღიობები და ჭერამდე აწვდილი სარკმლები არა მხოლოდ არქიტექტურული დეტალია, არამედ ინტერიერის ძირითადი დრამატურგიული ელემენტი, რომლის დაფარვაც დიზაინერს თავიდანვე გამორიცხული ჰქონდა.
ტრადიციული დაგეგმარების ნაცვლად, სივრცე სრულად გადანაწილდა სივრცის მფლობელის ცხოვრების სტილის მიხედვით. საერთო ზონა გაერთიანდა — დიდი, გახსნილი სამზარეულო პირდაპირ უკავშირდება მისაღებს, ხოლო მაღალი სარკმლების ნაწილი სამუშაო კაბინეტს დაეთმო, რომელიც, საბოლოოდ, მთლიანად ღიად დარჩა და სივრცის უწყვეტობას ინარჩუნებს. საძინებელი კი ფარული კარის მიღმა იმალება — ინტერიერის მთლიანობის დარღვევის გარეშე.
პროექტის ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო ნაწილად ტექნიკური შეზღუდვა იქცა — იატაკიდან ჭერამდე გამავალი მილები, რომლებიც, წესით, უნდა დამალულიყო. ნინო არევაძემ ეს ელემენტი გადააქცია ინტერიერის მთავარ აქცენტად: ორიენტირებული ბურბუშელოვანი ფილის მასალით შექმნილი კონსტრუქცია ერთ მხარეს თაროებად ფუნქციონირებს, მეორე მხრიდან კი მოხატულ კედლად გარდაიქმნება. ასე იქცა ტექნიკური დეტალი სივრცის ვიზუალურ ცენტრად — ხელოვნების ობიექტად, რომლის ფერებიც შემდეგ მთელ ინტერიერში ვრცელდება.
მასალებისა და ფერების არჩევანი აშკარად გამოხატავს დიზაინერის დამოკიდებულებას: ბუნებრივი ტექსტურები და თავისუფალი, ჟღერადი ფერთა პალიტრა. იატაკზე გამოყენებული ლარიქსი სივრცეს სითბოს მატებს, კედლები კი სპილოსძვლისფერი ტონალობით ნეიტრალურ, მაგრამ ცოცხალ ფონს ქმნის. ავეჯი, პირიქით, ფერადია — ცისფერი, ფირუზისფერი, ატმისფერი, ვარდისფერი და მწვანე აქცენტები ინტერიერს დინამიკას და ინდივიდუალურობას სძენს.
პროექტში განსაკუთრებული ადგილი უჭირავს ნინო არევაძის მიერ შექმნილ ავეჯსა და ხელით შესრულებულ დეტალებს. ძველი როიალის ნაწილებისგან შექმნილი საწერი მაგიდა, ხელით მოხატული მინის ფილები, მცირე ზომის ავეჯის ელემენტები და დეკორატიული ზედაპირები — ეს ყველაფერი ქმნის ინტერიერს, რომელიც სტანდარტულ კატეგორიებს სცდება და უფრო კოლექციურ, თითქმის არტისტულ სივრცედ იქცევა. აღსანიშნავია, რომ ავეჯის დიდი ნაწილი მოძრავია — გორგოლაჭებზე განთავსებული ელემენტები ინტერიერს მოქნილობას ანიჭებს და სივრცის მუდმივი ტრანსფორმაციის შესაძლებლობას ქმნის.
განათება ამ პროექტში არა მხოლოდ ფუნქციური, არამედ ემოციური ინსტრუმენტიცაა. დიდი ცენტრალური ჭაღი, მცირე ბრები, ბეტონის სანათები და დამატებითი ლენტური განათება ქმნის მრავალშრიან სცენარს, რომელიც დღის ბუნებრივ სინათლეს ეხმიანება და საღამოს ინტერიერს ახალ განწყობას სძენს.
საძინებელში ინტერიერი უფრო ინტიმურ ხასიათს იღებს — ცისფერი ჭერი, ვარდისფერი სვეტი და ტექსტილში შემოტანილი ფერადი აქცენტები სივრცეს სიმსუბუქესა და ემოციურ სითბოს ანიჭებს. აბაზანაში კი კონტრასტული შავი და ცისფერი ტონალობა დომინირებს, რაც საერთო კონცეფციის უფრო მკვეთრ, გრაფიკულ ინტერპრეტაციას წარმოადგენს.
ეს პროექტი განსაკუთრებით საინტერესოა იმით, რომ არ ცდილობს დასრულებულობის ილუზიის შექმნას. პირიქით, ის მუდმივი პროცესის ნაწილია — სივრცე, რომელიც იცვლება, ვითარდება და თანდათანობით ივსება ახალი დეტალებით. ნინო არევაძის მიდგომა ინტერიერის დიზაინს არ აღიქვამს როგორც საბოლოო შედეგს, არამედ როგორც ცოცხალ სისტემას, რომელიც ადამიანთან ერთად გარდაიქმნება — და სწორედ ამ პროცესში იძენს ნამდვილ მნიშვნელობას.
პროექტის ავტორი: ნინო არევაძე
