ვაშლიჯვარში, გოძიაშვილის ქუჩაზე მდებარე 76 კვადრატული მეტრის ბინა იმის მაგალითია, თუ როგორ შეიძლება შეზღუდული ბიუჯეტის პირობებშიც შეიქმნას ინდივიდუალური, სახასიათო და მუდმივად ცვალებადი საცხოვრებელი სივრცე. ამ სივრცის მეპატრონე და ინტერიერის ავტორი SMS მომსახურების სფეროში მოღვაწე სოფიო ღამბაშიძეა, რომელმაც საკუთარი ბინა თავიდან ბოლომდე პირადი ხედვითა და იდეებით მოაწყო. აქ თითოეული დეტალი ჯერ წარმოსახვაში დაიბადა, შემდეგ კი რეალურ სივრცედ იქცა. შედეგად, შეიქმნა სახლი, რომელიც არა მხოლოდ ფუნქციურ მოთხოვნებს პასუხობს, არამედ მისი მფლობელის ცხოვრების წესს, მოგონებებსა და ესთეტიკურ გემოვნებასაც ასახავს.
60 კვადრატული მეტრის ბინა სტუდიოს ტიპის მისაღებსა და ორ საძინებელს აერთიანებს. პროექტის მთავარი ამოცანა იყო შეზღუდული რესურსების პირობებში ისეთი ინტერიერის შექმნა, სადაც თითოეული გადაწყვეტილება გააზრებული იქნებოდა და სივრცე მაქსიმალურად ბუნებრივ, მშვიდ და თავისუფალ ხასიათს შეინარჩუნებდა.
ინტერიერის კონცეფცია მუდმივი განვითარების იდეას ეფუძნება. ავტორისთვის ეს დასრულებული პროექტი არ არის — პირიქით, ეს არის ადგილი, რომელიც დროთა განმავლობაში ახალ ელემენტებს, ისტორიებსა და ჩანაფიქრებს იძენს. სწორედ ამიტომ, ბინის დაგეგმარებისას თავიდანვე დატოვებულია ადგილები, რომლებიც მომავალში ახალი დეტალებით შეივსება.
ინტერიერის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული მახასიათებელი მინიმალისტური და სადა მასალების გამოყენებაა. სახლში არ არის არც ფარდები და არც ჟალუზები, ხოლო ჭერი და კედლების ნაწილი ბეტონის ბუნებრივი ფაქტურითაა დატოვებული. ეს გადაწყვეტილება ინტერიერს ინდუსტრიულ ელფერს სძენს, თუმცა ამავე დროს ინარჩუნებს სიმარტივესა და ავთენტურობას, რაც საერთო ჯამში, სივრცის საერთო ხასიათს განსაზღვრავს.
განსაკუთრებულ ყურადღებას იქცევს ჭერის გასწვრივ განთავსებული წიგნების თარო, რომელიც ბინის ერთ-ერთ მთავარ ვიზუალურ აქცენტად იქცა. წიგნები აქ მხოლოდ ფუნქციურ დატვირთვას არ ატარებს — ისინი ინტერიერის განუყოფელი ელემენტია და სივრცეს განსხვავებულ რიტმსა და იდენტობას სძენს.
ბინის ემოციური შრე მნიშვნელოვანწილად ოჯახური ისტორიებით არის შექმნილი. ინტერიერში გამოყენებულია ბავშვობიდან შემორჩენილი ხალიჩები, ძველი სავარძელი და სხვა ავეჯისა თუ დეკორის ნივთები, რომლებიც წლების განმავლობაში ოჯახის ნაწილი იყო. სწორედ ეს დეტალები ქმნის სივრცის ყველაზე პერსონალურ განწყობას და ინტერიერს მხოლოდ ესთეტიკურ ობიექტად კი არა, მოგონებების მატარებელ გარემოდ აქცევს.
ინდივიდუალური ხასიათი მკაფიოდ იგრძნობა სოფიოს შვილის ოთახშიც, რომელიც მთლიანად მისი ინტერესების მიხედვით არის მოწყობილი. მანგას წიგნების კოლექცია და საკოლექციო ფიგურები ოთახს უნიკალურ ატმოსფეროს ანიჭებს და ნათლად აჩვენებს, რომ ინტერიერის თითოეული სივრცე მის მომხმარებელზეა მორგებული.
სრულიად განსხვავებული განწყობაა აბაზანაში, სადაც ავტორმა შეგნებულად აირჩია მინიმალისტური გადაწყვეტა. აქ ყველა ზედმეტი დეტალი გამორიცხულია, რათა სივრცემ სიმშვიდისა და სისუფთავის განცდა შექმნას.
სოფიო ღამბაშიძისთვის ეს ბინა მხოლოდ საცხოვრებელი ადგილი არ არის. ის პირადი ისტორიის, მოგონებებისა და ყოველდღიური ცხოვრების გაგრძელებაა, რომელიც დროსთან ერთად იცვლება და ვითარდება. სწორედ ეს მუდმივი ტრანსფორმაცია, ემოციური დეტალები და ავტორის პირადი ხედვა აქცევს ინტერიერს გამორჩეულ სივრცედ, სადაც დიზაინი მხოლოდ ვიზუალური ეფექტი კი არა, ცხოვრების ბუნებრივი ნაწილი ხდება.
